[استفاده از] منابع

شما می توانید در مقاله خود آزادانه از استدلال های دیگر فیسوفان استفاده کنید به شرطی که آنها را به نحو مناسبی به خودشان منتسب کنید و نیز خودتان به نحو فلسفی بیاندیشید. بار دیگر اگر نیاز است که استدلال دیگری را توضیح دهید می بایست این کار را با کلمات خودتان و بر طبق فهم واضح خودتان از گام های منطقی آن استدلال انجام دهید. همچنین فوق العاده مهم است که در زمان توضیح استدلال های فیلسوفان دیگر آنها را خیرخواهانه تفسیر کنید. نه اینکه منعی از انتقاد شما به آنها در کار باشد، بلکه می بایست هر نویسنده را به گونه ای تفسیر کنید که با در نظر گرفتن نوشته هایش گویی به قوی ترین استدلال منسجم ممکن باور دارد. اگر استدلال فیلسوفی به وضوح غلط به نظر می رسد، احتمالا شما به خوبی آن را نمی فهمید. حتی اگر استدلال فیلسوفی درست به نظر می رسد می بایست به خوبی مواظب باشید که استدلال های آنها را با هیچ استدلال دیگر ظاهراً شبیه با آن خلط نکنید.

می توانید برای پرهیز از این مشکلات به خود یاد دهید که مقالات فلسفی را فوق العاده آهسته و با دقت بخوانید تا گام های دقیق استدلال نویسنده را بفهمید. این غیر معمول نیست که مقاله ای فلسفی را چند بار بخوانیم تا جزئیات آن را بدست آوریم. فلسفه ذاتاً مشکل است: برای اینکه امور را سختتر نکنیم، مطمئن شوید که استدلال مقاله شما به نحو مطلق و تا حد ممکن واضح و آسان است.

اگر از شما می خواهند که استدلال یا اعتراضی را ارائه کنید ولی از شما نمی خواهند که استدلال یا اعتراض خودتان باشد، در این صورت معمولا می توانید آنچه را در کلاس یا در متون فراگرفته اید با انتساب درست بکار برید. در این مورد نه تنها می ب ایست استدلال را در قالب کلمات خودتان و در واضح ترین شکل منطقی به نظر خودتان قرار دهید، بلکه همچنین باید ملاحظه کنید که آیا راهی هست که بتوانید آن استدلال را ارتقا بخشید یا خیر. شاید بتوانید دلایلی برای اصلاح آن یا تأملات بیشتر در دفاع از آن ارائه دهید؛ دلایلی که توضیح می دهند که چرا شما آن استدلال را مقبول می یابید. به راه هایی فکر کنید که نشان می دهند شما استدلال فلسفی می کنید.