تحلیل استدلال ها

رویکردی راهبری برای تحلیل استدلال ها در این مرحله می تواند، طرح این پرسش ها باشد:

  1. مقصود اصلی نویسنده چیست؟ نتیجه استدلال ارائه شده چیست؟ آیا واضح است که نتیجه ای وجود دارد؟
  2. مقدمات استدلال چیستند؟ نویسنده چه موادی را برای رسیدن به نتیجه بکار می برد؟
  3. ساختار استدلال چیست؟ آیا یک استدلال طولانی است یا استدلال های کوچکتری همراه با نتیجه اند که آن نتیجه، در مرحله ای مقدمه استدلال دیگری قرار می گیرد؟
  4. این پرسش ها کمک می کند که بفهمیم چگونه می توانیم ارزیابی سه چیز را آغاز کنیم؟
    • صدق مقدمات
    • منطقِ رسیدن به نتیجه از مقدمات، یعنی شکل استدلال
    • صدق نتیجه.

وقتی نتیجه استدلال منطقاً می بایست پیامد مقدمات باشد، این استدلال را معتبر  می نامیم. البته این ضرورتاً بدین معنی نیست که نتیجه صادق است، زیرا ممکن است مقدمات صادق نباشند. در جایی که استدلال معتبر است، و مقدمات صادق اند، نتیجه صادق است. این استدلال درست نامیده می شود.  این عبارت را از ارسطو فیلسوف مشهور یونان باستان بخوانید که از آغاز کتاب اخلاق وی اقتباس شده است:

این اندیشه وجود دارد که هر هنر و هر تحقیقی و به طور مشابه هر عمل و جستجویی، خیری را هدف گیری می کند؛ و به این دلیل، به درستی گفته اند که خیر چیزی است که هدف همه امور است.

می توانیم این استدلال را به شکل زیر بیان کنیم:
هر هنر و تحقیقی به هدف خیری انجام می شود.
هر عمل و جستجویی به هدف خیری انجام می شود.

بنابراین

خیر چیزی است که هدف همه امور است.

این استدلالی در باره خیر است، اما آیا استدلال خوبی است؟ می توانیم در صدق مقدمات تردید کنیم، اما به خاطر تحلیل استدلال، خوب است فرض کنیم که مقدمات را می پذیریم. آیا نتیجه پیامد مقدمات است؟ به نظر می رسد که نتیجه مستلزم وجود «خیر» عینی است که با خیر درونی مقدمات -«خیری»- متفاوت است. آیا منطق ارسطو در اینجا معیوب است؟ آیا مقدماتی مخفی یا مغفول در اینجا وجو دارند؟ یا اینکه آیا ما مقصود ارسطو را به درستی نفهمیده ایم؟

این تنها درآمدی است به گونه ای که شما می توانید تحلیل متون را با آن آغاز کنید و شما با گونه های بسیار دیگری مواجه خواهید شد. به علاوه، مقدمات و نتایجه یک استدلال ممکن است جدا باشند، مجموعه بند ها ممکن است مقدمات باشند و صورت های منطقی استدلال متنوعی ممکن است بکار روند. البته می توانید ببنید که در خواندن متون فلسفی، ممکن است تحلیل دقیق ایده های بکار رفته و مفروض نویسنده را می توان با توجه به استدلال های مرکز متن آغاز کرد. می توان مفاهیم و نقائص منطقی را با این راهبرد عامّ نشان داد.